Louize Christiaens

“Ik heb ‘wanderlust’ gekregen, ik wil de wereld zien”

afbeelding van AnoukHaleyt
AnoukHaleyt

Louize Christiaens (19) was 6 wanneer haar ouders scheidden en 15 wanneer haar moeder naar Spanje verhuisde. Drie jaar lang reisde ze van haar vader in België naar haar moeder in Spanje. Vandaag woont ze in Valencia.

Tijdens elk verlengd weekend en alle schoolvakanties vloog Louize gepakt en gezakt naar haar moeder die in Valencia haar Spaanse droom verwezenlijkte. Maar na een tijdje miste ze haar moeder steeds meer. “Waar mama ook is, daar voel ik me thuis. Ik keek steeds uit naar mijn vertrek naar Valencia. En vorig jaar voelde ik me dan eindelijk klaar om te verhuizen."

"Ik heb intussen ‘wanderlust’ gekregen, ik wil de wereld zien. Ik ben nu volwassener, zelfstandiger en vooral veel socialer. Het definitieve afscheid van mijn vrienden was zwaar, maar uiteindelijk went alles. Vrienden in Spanje maakte ik pas toen ik hier definitief kwam wonen. Ik volgde een cursus bij Taronja, een school om Spaans te leren, en maakte zo heel gemakkelijk nieuwe vrienden. Ik leerde iemand uit Nederland kennen waarmee ik nu samenwoon in een appartementje in de stad.”

Twee aparte werelden

Louize was bang dat ze te veel zou vergelijken. Niet alleen de landen maar ook de mensen. Dat ze zou denken: “Ja, die is leuk maar mijn beste vriendin in België is leuker”. Toch kan ze de twee landen goed van elkaar gescheiden houden: “Het zijn twee aparte werelden voor mij maar ik vergeet België niet. België heeft een plekje in mijn hoofd gekregen.”

Voor Louize was het niet moeilijk om zich aan te passen aan de Spaanse levensstijl. “Drie jaar lang kwam ik hier elke vakantie, het was dus niet nieuw voor mij. Ik had telkens het gevoel dat ik naar huis kwam, met mijn eigen kamer en allerlei persoonlijke spullen. Dit maakte het aanpassen dan ook gemakkelijker”, vertelt Louize.

De taal was voor haar wel een struikelblok. Tijdens het eerste jaar dat ze in Spanje woonde, laste Louize een sabbatjaar in om de taal aan te leren. “Ik versta ondertussen alles en ik spreek al goed Spaans maar het kan nog altijd beter”. Volgend schooljaar wil Louize verderstuderen aan een kunstschool in Valencia.

Louize werkt momenteel als stagiair op een school om haar Spaans bij te schaven.

Het grootste verschil tussen België en Spanje is de sfeer: “Iedereen leeft hier gemoedelijker, dankzij het zonnetje en de blauwe hemel. Mensen zijn hier heel vriendelijk”.

Ondanks het feit dat ze gelukkig is in Spanje, mist Louize België. Haar vrienden vooral. “Met de vrienden waarvan ik wist dat ze contact gingen houden, heb ik nog steeds een goede band maar dit zijn er niet veel. Dat zegt voor mij genoeg, zo leer je wie je echte vrienden zijn.” Louize is al enkele keren teruggekomen naar België om haar vrienden te bezoeken maar deze zomer zal ze hen verwelkomen in het zonnige Valencia.

Terugkeren naar België

Hoewel ze gelukkig is in Spanje, weet Louize nog niet wat de toekomst voor haar in petto heeft. “Omdat ik al eens de landsgrens overtrok, denk ik dat het gemakkelijk zou zijn om dit te herhalen. Terugkeren naar België is ook nog steeds een optie”,  fantaseert ze.

Haar mooiste ervaring in Spanje tot nu toe was het moment waarop ze besefte dat ze aan een nieuw verhaal begon: “De eerste vrijdag na mijn aankomst, werden verschillende activiteiten georganiseerd in een park in Valencia. Iedereen was heel sociaal en super vriendelijk. Op dit moment besefte ik: ‘Wow, dit wordt mijn nieuwe leven’.”