Elien en Liam

De zon waar alles mee begon

afbeelding van Administrator
Administrator

Australië, december 2012. Elien Wijns (27) en Liam Dorney (32) leren elkaar toevallig kennen, wanneer Elien en haar reisgenoten een slaapplaats zoeken in Brisbane. Gemeenschappelijke vrienden zijn in dit verhaal niet voor het eerst Cupido’s helpers. Een gedeelde liefde voor zonsondergangen en zonsverduisteringen zet hen daarnaast verder op weg naar een internationaal, zonovergoten liefdesverhaal.

Toen Aalstenaar Elien Wijns in 2012 naar Australië trok met een Working Holiday Visa stond haar hoofd helemaal niet naar romantiek. Haar plan was als rugzaktoerist het immense land te ontdekken en de trip mede te financieren door onderweg bij te klussen waar mogelijk. “Ik werkte dat jaar in een fabriek, in de horeca, als pizzabezorger. Met een Working Holiday Visa krijg je vooral arbeidersjobs aangeboden, omdat werkgevers weten dat ze je nooit langer dan 6 maanden in dienst kunnen houden. Het doel van dat visum is het land doorreizen en werkervaring opdoen.” Elien deed net dat. Al reizend van plek naar plek, maakte ze heel wat vrienden onderweg.

Op het tweede gezicht

Het waren enkele van deze vrienden die ze in 2012 tijdens de zonsverduistering in Noord Queensland ontmoette en die haar later zouden voorstellen aan Liam, een joviale Australiër met een fascinatie voor het heelal, haar sterren en eclipsen in het bijzonder. Dat deze zeldzame astronomische gebeurtenis de koers van hun verdere leven zou aangeven en het embleem van hun relatie zou worden, kon niemand voorspellen.

Het toeval bracht hen bij elkaar als huisgenoten in een huis dat ze deelden met een paar andere vrienden. “Onze relatie is heel geleidelijk gegroeid. In het begin waren we huisgenoten en was er geen sprake van een romantische interesse. Maar na verloop van tijd ontstond er iets meer. Vanaf dan leefden we dag per dag, zonder aan de toekomst te denken. Liam speelde muziek in een groepje, maar zette dat project even stop om mij te vergezellen tijdens de rest van mijn rondreis.” Het koppel trok nog zes maanden samen rond en ergens tussenin werd Elien ook formeel voorgesteld aan Liams familie als ‘officiële’ vriendin. 

Een trage start

Wanneer het einde van Eliens visum nadert, beslist het koppel samen dat Liam de oversteek naar België zou maken. In oktober 2013 verhuist hij. “Het was moeilijk voor Liam om een job te vinden in België met zijn diploma als audiovisueel ingenieur. Hij volgde Nederlandse les, werkte in een fabriek, vond daarna een job in de keuken van een Engelstalige tearoom in Brussel, stond achter de bar van een Ierse pub. We verhuisden ook van Aalst naar Brussel vanuit het idee dat een job als audiovisueel technieker er gemakkelijker te vinden zou zijn. Wat juist bleek.” Maar de gedachte opnieuw een taal aan te moeten leren, het Frans deze keer, de moeilijke aanpassing en het lange traject, wogen zwaar.

“We besloten toen om de wintermaanden in Australië door te brengen. Dat deden we tijdens de winter van 2014 en 2015. Na lang beraad zijn we uiteindelijk op 1 juni 2017 definitief naar Australië verhuisd.” Daaraan ging een intense visumprocedure van een jaar vooraf. Met een partnervisum wordt er gedegen onderzocht of je een echte relatie hebt. Aan de hele applicatie hing een prijskaartje van zo’n 6.000 euro en een erg lange voorbereidingstijd vast.

Australië voor beginners

“De keuze voor Australië viel omdat we ons daar als koppel het gelukkigste zouden voelen”, getuigt Elien. “Ik hou van het land en spreek de taal. We wonen hier op vijftig meter van de zee aan de Gold Coast. Het is een droom om dat vakantiegevoel het hele jaar door vast te houden.” Het opstarten van een leven in hun droomland is echter niet vanzelfsprekend. De zoektocht naar hun droomappartement was lang. Elke huurder moet in Australië een referentiebrief van een vorige huurbaas en het bewijs van een stabiel inkomen kunnen voorleggen. Twee dingen die Elien en Liam nog moesten opbouwen. “We hadden het geluk dat Liam als freelancer snel opnieuw aan het werk kon als audiovisueel ingenieur en dat we mensen kenden die in ons appartementsgebouw wonen en als referentie konden borg staan. Sinds kort ben ik gestart als tandartsassistente, wat ik nooit eerder deed. Het is een heel nieuwe ervaring, maar tot nu toe doe ik het erg graag”, lacht Elien. Australische werkgevers verwachten Australische certificaten die aantonen dat de werknemer bekwaam is. Het land draait op dat vlak op regeltjes en stappenplannen. Maar er heerst aan de andere kant wel een openheid tegenover mensen van andere culturen en er zijn jobs voorhanden. Geraak je ergens binnen, dan ben je op weg naar een prachtige toekomst.

In Australië leven mensen minder voor het werk, maar werken ze om te leven, mooi te leven. De lonen ligger er hoger. Australiërs zijn opener en extraverter dan de gemiddelde Belg, wat het gemakkelijker maakt om er vriendschappen te smeden. “We hebben een hondje, een Pugalier, en tijdens elke wandeling komen er wel vijf mensen op me af om te vragen wat voor ras ze is. Een echt zeehondje zeg ik dan”, lacht Elien. “Ook op de bus is het heel gewoon dat er mensen naast je komen zitten om een babbeltje te slaan. Ik ben hier heel graag. Het tijdsverschil met België valt soms moeilijk om contacten met thuis te onderhouden. Natuurlijk helpen Skype en Facebook daar erg bij. Wat ik ook mis is het Belgische eten, een lekker frietje of echte chocolade”, verzucht Elien, bijgevallen door Liam. “Als ik hier ben mis ik thuis, als ik thuis ben mis ik Australië. Mocht het kunnen om België naar de Gold Coast te verslepen dan was de wereld perfect.”

Een huwelijk onder de sterren

Elien en Liam zijn samen zonsverduisteringen blijven najagen. Tijdens hun trip naar Denemarkens Faeröer Eilanden, waar ze zich door de volgende totale eclips zouden laten overrompelen, ging Liam door de knieën voor zijn Elien. “We wilden met ons huwelijk eerst beide culturen verenigen, en een feest in België en Australië geven, maar dat bleek al snel te hectisch.” Daarom koos het koppel een tussenweg die hun relatie en liefde het meest symboliseerde, een huwelijk op 21 augustus 2017 tijdens de Grote Amerikaanse Eclips in Idaho. “Het was een intiem, simpel feest met een twintigtal mensen die van over de hele wereld samenkwamen om ons huwelijk te vieren. We wilden onze betovering door eclipsen, en elkaar, delen met familie en vrienden. Voor ons is de cirkel op deze manier rond en kon ons leven als getrouwd koppel niet beter beginnen.”

De volgende stap is sparen voor een eigen huis, een plek onder de gouden zon met een blijvend rondtrekken als getuigen van de ontmoeting tussen zon en maan. Op naar de volgende eclips. Chili of Argentinië 2 juli 2019 here they come!