Louise Lambaerts, Piero Gemelli, Elvis Pompilio

(Model)student Louise Lambaerts in Italië

Iedereen kent ongetwijfeld iemand die ooit aan een Erasmusuitwisseling deelnam. Dat is niet verwonderlijk, want de internationale mobiliteit gaat er onder de studenten elk jaar op vooruit. Voor Louise (20), derdejaarsstudente taal- en letterkunde Italiaans-Engels, was er geen betere plaats denkbaar om haar Italiaans te vervolmaken dan in Italië zelf.

De cijfers liegen er niet om, steeds meer Vlaamse studenten trekken eropuit voor een studie of stage. Toch is niet elke bestemming even voor de hand liggend. “Engeland was een optie, maar scholen hebben er strenge voorwaarden, onder andere qua studieresultaten”, getuigt Louise. Haar oog viel op Milaan, waar de KU Leuven een overeenkomst  heeft met de gerenommeerde Università Cattolica del Sacro Cuore.

Perfecte match

​Naar goede gewoonte starten de onderwijsinstellingen al een jaar voor het geplande vertrek met infomomenten. Net als een emigratie, vraagt een uitwisseling de nodige voorbereiding. “De mogelijke bestemmingen en de voorwaarden passeerden de revue. Ik had verschillende dilemma’s, kiezen voor een grootstad of een sfeervolle kleine stad bijvoorbeeld.” Louise koos ervoor om samen met klasgenote Olivia naar Milaan te gaan. Ze volgde er eerder al een taalstage en nu zou ze de stad verder kunnen ontdekken. Het bleek een schot in de roos.

“Milaan past helemaal bij me, de vele culturele activiteiten, de parken en nabijheid van water. Ik liep tijdens de modeweek enkele vriendinnen tegen het lijf, collega’s, want ik doe zelf ook modellenwerk. Als verjaardagscadeau kocht ik mezelf een ticket voor de beste plaatsen bij de balletvoorstelling Giselle. Al mijn leven lang volg ik balletlessen. Nu zat ik met mijn neus op het voetenwerk van dit prachtig schouwspel. Het meest memorabele moment van mijn verblijf.”

Kleine obstakels

De goede ondersteuning van de universiteit verkleint de stap naar het buitenland. Wel blijkt de samenstelling van het vakkenpakket een moeilijk punt te zijn. Louise kon in Italië geen Engelse lessen opnemen omdat die qua niveau niet voldeden aan de norm van haar Vlaamse universiteit. “Het was een moeilijke puzzel, maar ik ben heel tevreden over de boeiende keuzevakken die de Italiaanse universiteit te bieden heeft. Ik kon de professoren makkelijk benaderen met mijn vragen en tijdens de - gelukkig mondelinge - examens, waren ze onder de indruk van mijn taalvaardigheid.”

De voordelen van het netwerk van Vlamingen in de Wereld mocht Louise aan den lijve ondervinden. Ze ging online op zoek naar een appartement, maar vond niets wat haar geschikt en betrouwbaar leek. VIW-vertegenwoordiger in Milaan, Marleentje Verstreken, bracht Louise in contact met een Vlaamse die haar appartement in het centrum van de stad, vlak aan de kathedraal van Milaan, te huur stelde. Het was groot genoeg voor twee, dus beide studenten konden met een gerust hart vertrekken.

Pauzeknop

Louise Lambaerts in een creatie van Emilio Pompilio gefotografeerd door Piero GemelliLouise verdient tussen de lessen door een centje bij als model. Het bureau waarvoor ze werkt kon haar ook tijdens haar uitwisseling van opdrachten voorzien. “Ik poseerde in een creatie van de Belgische hoedenmaker Elvis Pompilio. De fotograaf was Piero Gemelli, wiens werk in verschillende internationale tijdschriften verschijnt. Door tijdsgebrek nam ik geen andere opdrachten aan, maar ik ging wel langs bij plaatselijke modellenbureaus om kennis te maken. Mijn focus ligt nu bij mijn studies, ik kan later nog steeds teruggaan voor modellenwerk.”

Dat ze teruggaat, daar is Louise vrij zeker van. Mocht het toch niet Milaan zijn, dan vindt ze ongetwijfeld een uitdaging in een andere wereldstad. “Tot een jaar na mijn master kan ik nog via de universiteit een buitenlandse stage lopen, dat lijkt me een interessante optie. Maar eerst moet ik beslissen welke master het zal worden.”

Beelden met hoeden van Elvis Pompilio: Piero Gemelli