Kenneth Leemans

Kenneth blogt vanuit Siberië

Als derdejaars in de bachelor Slavistiek en Oost-Europakunde vertrok Kenneth Leemans deze maand naar Irkoetsk, hartje Siberië. Met de juiste kledij en wat woordjes Russisch: avontuur verzekerd! Over zijn expedities en studie-ervaringen kan je de komende maanden meer lezen op zijn blog.

Waarom heb je ervoor gekozen om in Irkoetsk te studeren? 
KU Leuven heeft uitwisselingsverdragen met enkele Russische universiteiten, waaronder de Moskouse Linguïstische Staatsuniversiteit, Afdeling Irkoetsk. Irkoetsk ligt vlak naast het grootste en diepste meer ter wereld, het Bajkalmeer, en is een belangrijke stop langs de Trans-Siberische spoorlijn. Het ligt centraal in Siberië en bovendien niet zo ver van Mongolië. Daarom leek het mij de ideale uitvalsbasis om dat deel van de wereld te verkennen.

Hoe heb je jezelf voorbereid op je verblijf daar? 
Ik ben poolkleding gaan kopen, en heb wat gelezen over de geschiedenis van het gebied. Mijn beste voorbereiding kwam natuurlijk uit mijn opleiding Slavistiek.

Wat is je eerste indruk van Irkoetsk? 
Irkoetsk is een grote stad, met ongeveer 600 000 inwoners, en dat voel je ook. De architectuur is heel divers: lelijke grijze Sovjetflats staan tussen neo-barokke en classicistische pareltjes. Ook de oude Siberische houten huisjes, met prachtig houtsnijwerk, staan verspreid in de stad. De meeste studenten hebben nog nooit een Belg ontmoet. Meestal zijn ze heel enthousiast en willen kennismaken met ‘die Europeaan’. Irkoetsk heeft een mooi historisch centrum, met pleinen, fonteinen en standbeelden, alsook proper gerenoveerde gebouwen, maar de charme van de stad zit toch vooral in de mensen. Die stereotype Russische nukkigheid is enkel een façade.

Is de plaats vergelijkbaar met België? 
Het is hier doorgaans een stuk kouder dan in België. Verkeersregels worden compleet genegeerd. Je hoeft nooit langer dan 5 minuten te wachten op een bus. Alle melkproducten zijn verbazingwekkend lekker, vooral de yoghurt. Maar het brood is meestal al oud wanneer het nog in de rekken ligt. Er lopen tamelijk veel, overigens ongevaarlijke en vriendelijke, straathonden. En hier en daar enorme pluisballen die voor katten moeten doorgaan.

Waarom een blog? 
Eerst wou ik mijn avonturen voor mezelf opschrijven, als een soort dagboek, om ze later niet te vergeten. Dan leek het me leuk om die verhalen te delen met mede-slavisten, en uiteindelijk met het hele internet. Ik hoop dat ik via mijn blog de niet-Russisch studerende Vlaming en Nederlander ook een blik kan laten werpen in dit enorme en fascinerende land, en misschien zelfs enkele stereotiepen doorbreken. Of bevestigen.

Hoe reageren mensen op je verhalen uit dat verre Siberië?
Tot nu toe vooral positief. Het leuke aan bloggen in Rusland is dat er zo goed als elke dag wel iets leuks, vreemds, of ronduit absurds gebeurt. Er is dus veel stof om over te schrijven. Om het met Jelle Brandt Corstius te zeggen: "Rusland is een feest voor de verveelde geest."

Volg de blog van Kenneth: https://kennethleemans.wordpress.com/