Overslaan en naar de inhoud gaan
x
Wim Staessens

De kracht van het woord: gesproken portretten in Nederland

Nederland mag dan niet zo’n exotische bestemming lijken als Chili of Thailand, voor Wim Staessens voelt het nog steeds aan als ‘buitenland’. Tijdens een opleiding Woord aan Studio Herman Teirlinck leerde hij zijn Nederlandse partner kennen. Na wat gependeld te hebben, vertrok hij voor die partner naar Rotterdam waar hij zich bezighoudt met verschillende projecten in de theaterwereld en als leerkracht Nederlands. Eén van zijn projecten: gesproken portretten.

“Hij bleek een Nederlander te zijn, daar schrok ik zelf heel erg van”, vertelt Wim het verhaal over de ontmoeting met zijn partner. In het cultuurcentrum Monty in Antwerpen liep een samenwerking tussen het Antwerps theatercollectief Skagen en een Rotterdams toneelgezelschap. “Ik kende enkele acteurs bij Skagen. Achteraf aan de toog met hen leerde ik mijn vriend kennen. Ik had hem al zien staan, maar pas wanneer hij iets zei, had ik door dat hij een Nederlander was. Hoewel, in die tijd zei ik waarschijnlijk nog Hollander in plaats van Nederlander”, lacht Wim.

Huwelijkscadeau
Wim maakt graag gesproken portretten, waarbij hij met verschillende mensen gesprekken heeft op zoek naar leuke anekdotes. “Verhalen van mensen in het buitenland zijn heel exotisch en gaan vaak over liefde, dan zijn we natuurlijk allemaal nieuwsgierig”, constateert Wim. Van die leuke verhalen maakt hij een luisterfragment of hij herwerkt ze tot een theateropvoering. “Zo maakte ik een huwelijkscadeau voor een Japans-Nederlands koppel met familie en vrienden wereldwijd. Plots was ik met iemand in Japan aan het mailen. Dat is op zich top, maar tijdens de gesprekken via Skype mag je natuurlijk een tranendal verwachten.” Hij liet de verschillende boodschappen monteren tot een luisterfragment om af te spelen op het huwelijksfeest van het koppel. Ook voor een schooldirecteur die op pensioen ging, maakte hij een cd met leuke quotes van collega’s. “Luisteren naar stemmen kan aangenaam zijn en een stem heeft ook een heel persoonlijk element.”

Over de grens
“De afstand naar België is niet groot, maar toch is er een grens”, vertelt Wim. “Rotterdammers vinden het niet zo vanzelfsprekend om even heen en weer naar België te gaan.” Toch vindt hij Nederlanders heel verwelkomend naar Vlamingen toe. “Iedereen lijkt oprecht geïnteresseerd in me als ze horen dat ik Vlaming ben. Automatisch volgen dan vragen naar wie ik ben, over ons lekker eten en drank. Mijn partner had ook naar België kunnen komen, maar ik overtuigde hem ervan dat hij dat niet moest doen. Vlamingen zijn over het algemeen iets meer behoudend en ik denk dat hij er niet gelukkiger van zou worden in Vlaanderen te leven.”

Praktische verschillen
Zelfs na acht jaar merkt Wim af en toe als Vlaming in Nederland nog verschillen op die hem verbazen. “Tijdens een theaterworkshop stond ik voor een klas en riep uit volle borst: “En nu schudden met jullie poep”. Ik zie iedereen onder de banken wegkruipen van het lachen. In Nederland is poep niet hetzelfde als kont, stelde ik vast.” Wim kan er wel mee lachen. “Het gebruik van woorden als rechtstaan, lopen en wandelen vind ik ook nog steeds ingewikkeld. Voor mij is ‘ik sta op’ toch hetzelfde als ‘ik sta recht’, voor Nederlanders niet.”

Eén keer zakte Wim zelfs door de grond van gêne. Tijdens de verkiezingen mocht hij als Belg stemmen voor zijn stad Rotterdam. Opgetogen ging hij stemmen, tot hij zag dat hij niet zijn geplande partijstem kon geven. “Ik was verbaasd dat een partijstem geen optie was, dus ik duidde in één partijlijst alle mensen aan die ik kende. ’s Avonds keken we met een hoop vrienden naar de verkiezingsshow. We lachten met mensen die fout gestemd hadden, ‘hoe is dat nu mogelijk’. En dan gaven ze op televisie voorbeelden van verkeerd uitgebrachte stemmen: iets was doorstreept, stemmen op twee partijen, of meerdere stemmen binnen eenzelfde partij. Ik zakte door de grond!” Wim kan er nog niet van over dat hij zo veel belang hechtte aan die verkiezing en dan zelf fout stemde. “Nu doe ik het goed”, glimlacht hij.

Info over Wim zijn gesproken portretten: http://www.gesprokenportretten.nl/index.php