Het financiële plaatje

Het financiële plaatje

Vele mensen schijnen naar het buitenland te emigreren met een zekere zin voor romantisme en zelfs fatalisme, in België moest alles voor 100 en 10% georganiseerd en voorbereid zijn en plots verhuizen we naar het buitenland met een ‘we zien wel’ mentaliteit.

Vreemd. 

En zelden de juiste ingesteldheid om de overgang van dagdromen naar zorgeloos ‘over’leven in het nieuwe land succesvol te doen verlopen. Een zekere zin voor avonturisme en een nood aan ‘ander en beter’ is uiteraard onontbeerlijk om de stap te kunnen en durven zetten,  maar gewoon met pak en zak vertrekken om dan ter plaatse uit te zoeken wie op jouw komst zat te wachten en waar dat gat in de markt is dat jullie wel eventjes zullen invullen is misschien ook wat naïef en kort door de bocht.  

Weinig mensen durven het schijnbaar aan om in de voorbereiding een correct businessplan op te maken en na te denken of er voldoende middelen zullen zijn om financieel rond te komen, maar geloof mij, elke dag zon, zee en liefde is uiteraard welkom en zalig maar na verloop van tijd is brood op de plank ook wel nuttig.

Ook wij deden wat vele emigranten die verhuizen naar een zonnig en zuiders vakantieland ons voordeden - allemaal dachten we ongetwijfeld origineel te zijn, lol-  namelijk ‘iets’ in de toeristische sector.
Wel onderzochten wij eerst de vele mogelijkheden, een pensionnetje, gewone vakantieverhuur, de klassieke B&B, … officieel en erkend of zoals zovelen een beetje aanmodderen en dus maar  AirBnB’en?

Uiteindelijk vonden wij dat het principe van de agriturismo het dichts bij ons aanleunde, Natascha had in België onder andere een herboriste opleiding gevolgd en wou graag met kruiden werken en zo kom je al snel bij het statuut landbouwer en ontdek je dat in Italië boer zijn positief gesteund wordt. Er waren mogelijkheden subsidies te krijgen voor jonge vrouwen die een landbouwactiviteit wilden opstarten, de bouwvergunningsmogelijkheden zijn ruimer en eenvoudiger voor boeren, het fiscaal statuut interessanter, …

Bovendien vonden wij een agriturismo commercieel aantrekkelijk klinken –elke buitenlander verhuurt wel kamers of heeft een B&B- en is op het internet een biologische lavendelboerderij met self catering appartementen net een ietsje unieker voor Mister Google.

Wij waren ook zo realistisch geweest de algemene bezettingsgraad van toeristische accommodaties in Italië te onderzoeken, hadden ons goed geïnformeerd over de weersomstandigheden (we hadden onze toekomstige streek trouwens ook al in de vier seizoenen verkend) en wisten zo dat we gedurende minstens 5 maanden zo goed als geen betalende gasten konden verwachten.

Dergelijke voorkennis is onontbeerlijk wil je een businessplan maken dat een zekere kans op slagen heeft en wil je al te grote financiële ontgoochelingen vermijden.

Bovendien zijn wij ook uitgegaan van een gekend economisch principe :  risicospreiding en diversifiëren, grote woorden uit de economische bijlage van de weekendkrant die je toch als kleine amateur en keuterboerke met ocharme vier appartementjes zeer nuttig kan gebruiken.

Natascha startte reeds in België een internetactiviteit op waarvan ze wist dat deze in Italië rustig zou kunnen doorgroeien en op termijn via thuiswerk voor minstens 1/5 tot een kwart van ons totale inkomen zou kunnen zorgen, helemaal losstaand van de toeristische sector.

Ikzelf kreeg na enkele jaren die toch hoofdzakelijk in beslag werden genomen met verbouwingen en de agriturismo op punt stellen terug de nodige energie om zelf ook weer een zelfstandige activiteit op te starten en schreef mij in het Italiaanse handelsregister in als ‘consulent’ met de bedoeling de vele buitenlanders in de streek bij te staan op gebied van administratie, communicatie, aanwezigheid bij verbouwingen terwijl zij terug naar huis zijn,…, check www.advitalia.be 

Mijn ervaring ter plaatse leerde mij na enkele jaren immers dat daar nood aan was.

Eén jaar later besloot ik bovendien een cursus ‘vastgoedmakelaar’ te volgen en deel te nemen aan het examen en sinds vorig jaar mag ik mijzelf nu officieel en erkend Italiaans vastgoedmakelaar noemen. Deze sector had mij ook in België al altijd geïnteresseerd en de tijd leek mij rijp mijn talenkennis en streekkennis te gebruiken om buitenlandse klanten te begeleiden ook hun Italiaanse droom te helpen realiseren.

Natascha was even enthousiast, ging ook aan het studeren en is ondertussen ook makelaar, samen zou deze nevenactiviteit ook weer goed moeten worden voor een kwart van ons inkomen, zodat we niet enkel afhankelijk zouden zijn van het toerisme, noch van het voorbijgaan van de crisis, noch van het internet maar voldoende zelfbedruipend  kunnen blijven.

En uiteindelijk houden we het nu al bijna 7 jaar vol en klinkt ‘volhouden’ veel te negatief, het blijft elke dag toch ook een beetje vakantiegevoel!