Ik ben er

When in Rome, do as the romans do, zegt de volkswijsheid. Maar je neemt jezelf wel altijd mee. Wanneer men in contact komt met een andere cultuur en een andere samenleving, wordt men zich meer bewust van de eigen cultuur en identiteit. Identiteit ontstaat door interactie met anderen en binnen de context van de sociale leefwereld. Het wordt met andere woorden bepaald door kenmerken van zowel binnen als buiten jezelf en gevormd in dialoog met anderen. Juist die confrontatie werkt als een spiegel. Idealiter leren landverhuizers omgaan met andere gewoonten en denkwijzen. Want ze hebben te maken met nieuwe referentiekaders, die verbonden zijn aan de cultuur van het land waarin zij wonen en werken. Daarnaast tracht men een plaats te verwerven in de ‘nieuwe’ maatschappij. Het is interessant hoe men de diverse waarden ervaart en welke in bepaalde situaties doorslaggevend zijn. In eerste instantie is het allemaal leuk, boeiend, opwindend en spannend. Maar soms valt het tegen. Je lijkt gelukkig maar hebt stiekem spijt van de verhuizing. Of misschien heb jij het wel naar je zin maar je partner of kinderen helemaal niet?

Gevoel van ontheemding
Na het vakantiegevoel, dat gedurende een eerste periode in het buitenland overheerst, volgt vaak een dipje. Een gevoel van ontheemding. Het is niet altijd makkelijk. Het gaat met ups en downs, maar die heb je ook in eigen land. Maar het verschil is natuurlijk dat je vlugger de hele onderneming in vraag stelt. Maar doe het niet te vlug, want net als je overweegt om in een vlaag je valiezen te pakken, maak je weer iets unieks mee. Het is één van de leuke facetten van het expatbestaan: observeren; inleven en beleven. Als koppel is het verrijkend als je elkaar kan oppeppen om je door moeilijke momenten heen te vechten. Je bent vaak enkel op elkaar aangewezen.

Je wilt een ander en beter leven
Emigratie komt doorgaans neer op een totaalafrekening met het dagelijkse leven dat je altijd al leidde. Een confrontatie met je eigen oer-Vlaamse trekjes. Nochtans emigreert niemand met het verlangen om in het nieuwe land exact hetzelfde te doen. Integendeel, je wilt een ander leven, een beter leven. Om dit te bereiken moet je door een fase van onthechting. Een proces dat soms traag en niet altijd geplaveid verloopt. Optimisme is geen slechte eigenschap, zolang je jezelf niet te veel distantieert van je twijfels en je eigen ik.

Aanpassen
Kan heimwee integratie in de weg staan? Kan contact met andere landgenoten in het buitenland de inburgering in de global village vertragen? Men onderscheidt diverse types in de manier waarop personen zich aanpassen aan een nieuwe cultuur. Integratie is het ideale: de emigrant vindt het juiste evenwicht tussen de eigen en de nieuwe culturele identiteit. Bij assimilatie gaat hij volledig op in de nieuwe omgeving en verliest zijn eigen achtergrond uit het oog. In het geval van segregatie en marginalisatie is de blik te star gericht op het land van herkomst en de eigen culturele identiteit.

Gezonde integratie
De stichting Vlamingen in de Wereld kiest voluit voor de gezonde integratie. Het heeft een meerwaarde om af en toe samen te komen met andere Vlamingen. Expatclubs worden echter niet in het leven geroepen om integratie in de weg te staan. Wel beogen zen te allen tijde een goede relatie met de lokale bevolking. Openheid is zonder twijfel de kapstok waaraan het Vlaamse/Belgische clubleven in het buitenland moet gehangen worden.

Elk land heeft zijn eigen ViW-Clubs, je vindt ze in onze landenfiches.