Overslaan en naar de inhoud gaan
x
Inge Demyttenaere

Leven in de Dominicaanse Republiek

Inge Demyttenaere is onze VIW-vertegenwoordiger in het Dominicaanse-Republiek, waar ze woningen verkoopt en verhuurt. 

Waarom de Dominicaanse Republiek?

Die bestemming was een ingeving van het moment: ik wou weg en dacht aan de Caraïben. Na een korte verkenning van de Dominicaanse Republiek verkocht ik mijn huis en mijn zaak. Iedereen verklaarde me voor gek dat ik los van de job emigreerde. Het was inderdaad niet voor de hand liggend. Mijn dochter was op het moment dat we verhuisden, in 1990, negen jaar oud. Maar we vonden beiden onze draai, zij op de Amerikaanse school, en ik aanvankelijk als turnleerkracht.

Je werkt nu in de immobiliënsector?

Klopt, ik verhuur en verkoop woningen en doe aan property management, het beheer van huizen, zeg maar. De meerderheid van mijn klanten zijn buitenlanders met een financiële reserve die een eigendom wensen te kopen. Ik geef hen informatie over de gang van zaken bij een aankoop op de Dominicaanse Republiek. Als je het hier wil maken, kan dat zeker, op voorwaarde dat je hard werkt. Daar maakte ik handig gebruik van. Dankzij mijn uitgebreide talenkennis had ik nooit een probleem om hier werk te vinden.

Altijd mooi weer, wat doet dat met een mens?

Het is weleens te warm, maar de zon maakt iedereen vrolijker, dat is gewoon een feit. De Dominicaanse Republiek is een gekende vakantiebestemming. Natuurlijk, ergens wonen is anders dan er op vakantie zijn. Maar als het weer meezit, geeft het niet om enkele uren te moeten werken. Nadien ga je op een terrasje genieten. Deze omgeving verbetert de kwaliteit van mijn vrije tijd.

Welke mensen trekt het land aan?

De Dominicaanse Republiek heeft een interessante regeling voor gepensioneerden. Maar ook wie hier werk vindt, kan makkelijk het land inkomen. Dat is veel voor de hand liggender dan bijvoorbeeld in de VSA. Mijn dochter kreeg een goede scholing en vertrok op haar zeventiende voor hogere studies naar Amerika. Intussen is ze 36 en woont ze in New York, maar elke kans die ze krijgt om een weekend hier te zijn, staat ze er.

Vlamingen samenbrengen, is daar nood aan?

Het is niet levensnoodzakelijk, maar als we samenkomen, dan herkennen we elkaars gemis aan een Belgische ambassade of consulaat. Als VIW-vertegenwoordiger ben ik dan de voor de hand liggende vraagbaak. Vooral voor wie wil immigreren is hulp belangrijk. De geïntegreerde migrant, die trekt zijn plan. Toch organiseer ik ieder jaar een lunch of koffiemoment voor landgenoten. Om de afstanden te overbruggen, doe ik dat al eens op een andere locatie. Want, als is het wegennet al fel verbeterd, de afstanden blijven relatief groot.