Overslaan en naar de inhoud gaan
x
Michiel Das

Leven in Spanje van student tot werknemer en vader

Michiel Das (29) was vastbesloten in Spanje werk te vinden. Hij verzekerde zich dan ook op een bijzondere manier van een job tijdens volle crisisperiode. Zijn collega’s bij SEAT kennen hem nog steeds als ‘de man met de stunt van het visitekaartje’. Intussen staat hij voor andere belangrijke vraagstukken, zoals de opvoeding van zijn zoon, het jongleren met vier talen en de kostprijs van Spaanse scholen.

Hij is halsoverkop verliefd geworden op de Spaanse levenswijze en vervolgens op een Kroatische schone. Van terugkeren uit Spanje was voor Michiel geen sprake meer, integendeel, zijn verbondenheid met het land werd steeds sterker. Na zijn afstuderen in 2010 verbleef hij voor een project van enkele maanden in Barcelona, een stad die hij eerder als Erasmusstudent leerde kennen. Hij werkte in de marketing- en communicatiesector, maar toen de crisis hard toesloeg, verloor hij zijn job. Wat nu? Michiel ging voor een strategie die er van uitgaat dat elke persoon verbonden is met ieder ander individu via maximum zes verschillende contactpersonen. Hij maakte drie visitekaartjes met zijn gegevens en de vraag om het kaartje telkens door te geven aan een ander contactpersoon. Op internet kon iedereen de reis van zijn visitekaartje volgen.

Imago opbouwen

Zo kreeg Michiel een vacature bij SEAT doorgestuurd. Hij solliciteerde en heeft sindsdien het internationale bedrijf niet meer verlaten. Nog steeds krijgt hij berichten via zijn website, reacties en vragen over zijn unieke aanpak om een job te vinden. “Het is nu drie jaar geleden sinds ik de truc met de visitekaartjes probeerde, en het heeft me geen windeieren gelegd. Er gingen verschillende deuren voor me open. Via mijn blog kreeg ik de vraag om les te geven over personal branding aan een business school in het centrum van Barcelona. Daar haal ik gelijkaardige voorbeelden aan, zoals een Engelsman die zijn foto op een reclamebord zette met de boodschap dat hij werk zocht. Of de Spanjaard die al zingend op een ukelele zijn cv meedeelde in de metro. Intussen kreeg ik een nieuwe positie bij SEAT, waar ik me focus op de online positionering en de coördinatie van de online advertenties in de tien voornaamste markten van SEAT. Het leuke aan de job is dat ik de technieken die ik leerde dankzij mijn project nu kan gebruiken om het bedrijf online zo aantrekkelijk mogelijk te maken als autoproducent.”

Alle dagen vakantie

Michiel had zijn hart aan Spanje al verloren tijdens reizen met zijn familie. Het aangename klimaat, de gezellige sfeer en nabijheid van de zee spraken hem aan. Zelfs nu hij er zijn dagdagelijkse rituelen en verplichtingen heeft, blijft het vakantiegevoel voor hem nazinderen. “Op een half uur rijden zijn we aan de Middellandse Zee. Het bruisende centrum van Barcelona en zijn cultureel aanbod is vlakbij. En noordelijk vind je prachtige natuur en bergen.”

Spanje is groot en er is veel te ontdekken, er zijn ook verschillende klimaten terug te vinden, zo ervaarde Michiel. Hij geniet ervan met zijn gezin stilaan meer van het land te ontdekken. “In Barcelona is het doorgaans zonnig en mensen leven buiten, ik vind het er ideaal. Vorig jaar bezochten we Sevilla in de lente, we vonden het er heerlijk, maar hoorden dat het in de zomer verschrikkelijk heet kan worden. San Sebastian ligt dan weer aan de Atlantische Oceaan, de andere kant van Spanje, en daar ervaarden we een eerder Normandisch klimaat.”

Internationale werkomgeving

Het opvallende aan de Spaanse werkmentaliteit is ongetwijfeld de mañana-ingesteldheid. Voor alles is altijd nog een morgen. Maar nog meer zelfs het levensritme, dat beïnvloed is door het klimaat. Een werkdag met namiddagpauze van 14u tot 17u is geen uitzondering. “Dat is moeilijk te combineren met een gezinsleven, want je bent verschrikkelijk laat thuis. Avondeten gebeurt hier volgens gewoonte trouwens heel laat, wanneer de temperatuur gedaald is. Bij het bezoek van mijn ouders wilden we eens om 18u op restaurant, maar er is dan gewoonweg nog niets open.” Dat Michiel bij een internationaal bedrijf werkt, biedt hem heel wat voordelen. Onder andere een uit Duitsland aangestuurd uurrooster. Maar ook collega’s van verschillende landen, die er een bijzonder interessante en stimulerende omgeving van maken. “Wanneer ik met collega’s afspreek, krijg ik weleens het gevoel dat ik in Duitsland woon, met een iets warmer klimaat weliswaar. Over het algemeen verloopt het contact met Catalanen iets moeilijker. Maar tijdens mijn studiejaar ging ik bewust op kot iets buiten het centrum, met een Catalaanse kotgenoot. Via hem leerde ik Spanje kennen zoals het echt is, de lokale bewoners en festiviteiten.”

Kroatische invloed

Via die kamergenoot leerde Michiel ook zijn Kroatische echtgenote kennen. Een deel van haar familie woont in Spanje. Hun huwelijk besloten ze op ‘gemeenschappelijke grond’ te houden, in Spanje, en niet in één van hun thuislanden. Daar vond ook Alexanders geboorte plaats. “Een speciale gebeurtenis, zeker zo ver weg van familie. Mijn ouders kwamen speciaal voor de geboorte op bezoek, maar Alexander kwam een week te vroeg. Na de bevalling moest de Skype-verbinding aan om familie op het thuisfront in te lichten en onze zoon voor te stellen.” De naam van de jongen moest zowel in het Nederlands, Kroatisch, Spaans als Catalaans en Engels gangbaar zijn. Geen gemakkelijke zoektocht. “Michiel wordt in het Spaans anders uitgesproken en onlangs dacht iemand dat het een vrouwennaam was, dus dat wilde ik mijn zoon besparen. We voeden hem zelf ook meertalig op: ik spreek Nederlands met hem, mijn vrouw Kroatisch. Onderling spreken mijn vrouw en ik een mengeling van Spaans en Nederlands en van zodra Alexander naar school gaat, zal hij er Engels en Catalaans leren. Een hele boterham. Ik las dat kinderen die meertalig opgroeien later beginnen spreken en de woorden van verschillende talen door elkaar gebruiken. We zien wel hoe het loopt.”

Van student tot vader

De beleving van een land gebeurt op een verschillende manier wanneer je in een andere fase in je leven bent. Daar kan Michiel alleszins over getuigen. Aanvankelijk genoot hij van Spanje als student met weinig verplichtingen en veel vrije tijd. Nu hij er werkt en zijn zoontje grootbrengt, leert hij het land vanuit een ander perspectief kennen. “Het was fijn om Spanje als student te beleven. De lessen bleken praktijkgerichter dan in Leuven en er was voldoende tijd om, zeg maar, van het leven te genieten. Nu, als vader, begin ik het Spaans onderwijs in een ander daglicht te zien. De prijs voor een hogere studie loopt op in de duizenden euro’s. Ook zijn er grote verschillen in de kwaliteit van het onderwijs. Het begint al bij de lagere school, waar je moet kiezen tussen een publieke, privé-, of deels gesubsidieerde school. Een publieke school in de buurt waar je woont is gratis, voor de andere varianten betaal je tussen de twee- en achthonderd euro per maand per kind. Als Erasmusstudent vond ik het hier geweldig, vanuit het perspectief van de vader heb ik zo mijn bedenkingen over het onderwijs.” Als werknemer ontdekte Michiel dan weer dat lonen gemiddeld lager liggen in Spanje en de sociale zekerheid niet te vergelijken is met die in België. Maar het dagelijks leven is goedkoper, op restaurant gaan is bijvoorbeeld heel toegankelijk. De kwaliteit van het Spaanse leven buiten de werkuren doet elk vuiltje aan de lucht verdwijnen.

info: www.michieldas.com

Tekst: Jessica Jacobs