Matthias Maerevoet in Zweden

Matthias Maerevoet volgde zijn dj-droom naar Zweden

“Neem maar wat extra vitamine D-supplementjes mee om de donkere dagen door te komen”. Dat was het eerste dat mijn tante zei toen ze hoorde dat ik voor vier maanden naar Zweden zou vertrekken. Ik had geen flauw idee wat mijn Scandinavisch avontuur me zou brengen, maar het bracht me meer dan ik had verwacht: bergen kennis, onweerstaanbare kookkunsten en permanent bevroren handen.

“You are selected to participate in a dj-course in one of Europe’s best dj-schools”, verscheen plots op het scherm van mijn gsm. Mijn vriendin en ik prepareerden net onze zelfgemaakte Bicky Burgers in ons gehuurd appartementje in Middelkerke. Ik geloofde niet wat ik zag en las het zonder emotie voor aan haar. Ze sprong een gat in de lucht, want ze vertrok zelf op Erasmus+ naar het Zweedse Karlstad, maar ik besefte het nog niet goed. Veel tijd om tot het besef te komen, had ik niet. Ik koos uiteindelijk voor Stockholm en drie weken later trokken we samen in onze studio in het Zweedse Karlstad, zo’n 300 kilometer van Stockholm. Wow.

Karlstad & Vänermeer

​Karlstad is een relatief grote stad naar Zweedse normen, maar stel je er absoluut geen metropool bij voor. Een Drottninggatan, zoals er in België overal een Dorpsstraat is, gekleurd door H&M, Bik Bok, Pressbyrån en enkele andere Zweedse ketens. Na een dag hadden we ongeveer het gehele stadscentrum al gezien. Dus trokken we op dag twee eens naar het Vänermeer, het grootste meer van Zweden dat grenst aan Karlstad. Groot, enorm, gigantisch. Her en der lag er dichtbij de oever een klein eilandje met een pittoresk zomerhuis, maar in de verte zag je niets anders dan de wijde horizon.

Aurora Borealis

Bomen, vlaktes, meren, bomen, bomen en … bomen. De eerste dagen deed het Zweedse landschap me denken aan het Canadese gezicht van in de films. Nogal eentonig, maar wel boordevol rustieke locaties waar je tussen het riet kunt relaxen aan de oever van een lokaal meer. Zalig in de zomer, maar die was helaas al vertrokken. Ook zalig in de winter, maar die hebben we nog niet meegemaakt. Een luttele drie centimeter sneeuw. Laat ons hopen dat de sneeuwrijke periode nog moet aanbreken zodat we rendiermennend-gewijs ons kunnen verplaatsen terwijl we het Noorderlicht aanschouwen. Het Aurora Borealis, zoals dat groene licht aan de koele horizon heet, kun je soms al aanschouwen in Karlstad dat nog onder het midden van Zweden ligt. Maar wil je een grotere kans maken, moet je nog meer dan duizend kilometer hogerop gaan naar het Zweedse deel van Lapland. Inderdaad, bij de Kerstman!

Geforceerde weerpraatjes

​Wat heb ik geleerd van het Zweedse volkje? Ze zijn niet zo koel en afstandelijk als ze stereotiep worden afgebeeld. Mijn docenten waren echt vriendelijk en deden er alles aan om me thuis te laten voelen. Al herinner ik me wel nog enkele gesprekken in de gemeenschappelijke keuken van onze studio. Een Zweedse studente voelde zich precies verplicht om bij elke ontmoeting een gesprek aan te knopen. Enorm geforceerd kwam er dan uit: “Auuuh (het Zweedse euhm), the weather is nice today.”. Hoe ik kon afleiden dat dit geforceerd was? Ten eerste, weergesprekken zijn typisch vulmiddel voor pijnlijke stiltes. En ten tweede regende het al de hele dag en was het buiten vier graden Celcius. Niet direct mijn definitie van “mooi weer”. Over het weer gesproken, mijn handen voelen permanent koud aan en doen dienst als ijsblokken voor in onze drankjes. Bedankt, Zweedse koude!

De wintermaanden kunnen echt wel fris zijn in Zweden, maar vooral depressief donker. Om negen uur begint het licht te worden, maar helemaal klaar wordt het nooit. En rond drie uur in de namiddag verstopt de waterige zon zich weer onder het landelijke landschap. Toch wel een hele aanpassing want de avond lijkt dan eindeloos te duren. Maar die gaan snel voorbij dankzij het goede gezelschap, Netflix en K3 Zoekt K3. Nog een laatste dankwoordje: bedankt aan alle Zweden die mijn pad kruisten, de kotgenoten die de keuken mee proper hielden en mijn vriendin Ann om mij te onderhouden. Eén tip voor studenten die naar Zweden trekken: verken de natuur en je komt ongetwijfeld al snel een Instagram-hippe plek tegen. Sverige, vi ses!

Auteur: Matthias Maerevoet