Overslaan en naar de inhoud gaan
x
Neelke Verhelst

Neelke op kwaliteitscontrole in Latijns-Amerika

“Elke opportuniteit bouwt voort op de vorige”, daar kan Neelke Verhelst (32) van meespreken. Na ervaringen in Spanje, Guatemala en Mexico kan je wel zeggen dat ze al wat spreekwoordelijke buitenlandse watertjes doorzwommen heeft. Dit bracht haar tot bij een nieuwe afdeling van Barry Callebaut in Chili, waar ze het kwaliteitssysteem van chocolade op poten zet.

Reiskriebels kreeg Neelke van thuis uit mee, maar tijdens een Erasmusproject naar Spanje trok ze er ‘alleen’ op uit. “Alleen is uiteraard behoorlijk relatief”, geeft Neelke toe, “een Erasmus verloopt binnen de gekende context van een universiteit en met medeleerlingen van je eigen faculteit. Daar in Sevilla zijn wel de zaadjes van mijn reislust gelegd.” Met honger naar meer investeerde ze al haar spaargeld in een vrijwilligerservaring in Guatemala. “Ik heb nooit spijt gehad van die investering, ik leerde er veel bij over kwaliteitssystemen en het meeste leerde ik misschien zelfs nog over mezelf.”

Fair-Fruit in Guatemala

“Vooraleer ik me in het werkleven smeet, wilde ik nog een grote buitenlandervaring opdoen. Om toch iets van werkervaring op mijn cv te kunnen zetten, ging ik op zoek naar een vrijwilligersproject in Latijns-Amerika. In Antigua (Guatemala) kon ik aan de slag bij Durabilis, een initiatief van vier Gentenaren die met plaatselijke boeren samenwerken om de teelt te verbeteren. Ik legde er de beginselen van een voedselveiligheidssysteem in een fabriek die toen nog in opbouw was.”

“Opvallend aan Guatemala was de maatschappij in Antigua, die opgesplitst leek in twee groepen. Enerzijds waren er de Maya’s, die zich ondergeschikt opstelden. De herinnering aan de onderdrukking door Spanjaarden leken voor een kloof in de samenleving te zorgen. De gemeenschap van Maya’s, waarmee het moeilijk was een relatie op gelijk niveau op te bouwen, stond erg opvallend naast die van Spaanse afstammelingen en buitenlanders.”

Kwaliteitscontrole in Chili

“De functie waarvoor Barry Callebaut me oorspronkelijk aannam, had niets met het buitenland te maken, maar ze wisten wel dat ik graag buitenlandervaring opdeed. Na enkele maanden kreeg ik telefoon van mijn baas met de vraag of ik een interim in het Verenigd Koninkrijk op mij wilde nemen. Deze functie was een stuk hoger dan mijn vorige en ik vertrok met knikkende knieën. Toch moet ik het goed gedaan hebben, want een half jaar later mocht ik op de kwaliteitsafdeling in Spanje starten en nu zit ik hier in Chili.”

“Mijn eerste keer in Chili begon als een drama voor mij. Een buschauffeur zette mij na de vlucht af aan een hotel langs de kant van de autostrade. Zonder te weten waar ik was, raakte ik al in paniek. Uiteindelijk bleek dat dit het centrum van de stad was, en dat die autostrade er gewoon recht door loopt. Toen nam ik de beslissing op het platteland te wonen en niet in het centrum van Santiago, waar een constant gezoem van lawaai mij weinig rust gunde. Ook omdat ik anders dagelijks twee uur onderweg zou zijn heen en terug  naar de fabriek,  die op het platteland gelegen is, leek dit mij een goede beslissing. Voor Chilenen lijkt het een raar, zij zijn gewoon grote afstanden af te leggen. Maar met de opstart van de fabriek, waarbij ik lange dagen zou werken, leek ik weinig voordeel te kunnen halen uit wonen in het drukke Santiago.”

Erasmusstudent versus expat

“Er is een heel groot verschil tussen een Erasmusuitwisseling en het leven van een expat. Als student heb je een veel grotere vorm van vrijheid en kan je meer uitstappen maken. Ik heb talrijke fijne herinneringen aan mijn ervaringen gedurende de zes maanden in Spanje. Eigenlijk geldt voor mijn vrijwilligerservaring hetzelfde. In mijn werkervaring rust er heel wat meer druk op mijn schouders. Ik heb een welomlijnde taak en ook een groot verantwoordelijkheidsgevoel.”

 “Je zou denken dat het na elke buitenlandervaring gemakkelijker wordt om te verhuizen en jezelf weer aan te passen aan je nieuwe omgeving. Uiteraard helpen voorgaande ervaringen. Ik weet ondertussen dat die eerste weken waarin ik me niet goed voel ook weer voorbij gaan. En dat je, wanneer je terugkomt in België, weer van nul moet beginnen om je sociaal leven op de rails te krijgen. Maar ik merk toch dat ik nu minder flexibel ben dan toen ik student was. Het was me vroeger eender in welk bed ik sliep, maar na uren werk en stress, vind ik een goed bed en wat comfort belangrijk.”

Maak van ‘ooit’ ‘nu’

“Als je graag naar het buitenland vertrekt om te werken of voor een lange reis, maak dan van ‘ooit’ een ‘nu’. De intensiteit van zo’n ervaring spreekt me heel erg aan. De periode voor mijn vertrek geniet ik altijd met volle teugen van wat ik fijn vind in België.  In het buitenland heb ik intense ervaringen waarvan ik weet dat ze eindig zijn. Het unieke en non-repetitieve karakter van die ervaringen maakt het zo fantastisch. Elke opportuniteit die je grijpt, bouwt ook weer verder naar een volgende. Omdat ik Spaans leerde op Erasmus kon ik naar Guatemala gaan, waar ik ervaring opdeed met kwaliteitscontrole. Die beide ervaringen gebruik ik nu volop in mijn huidige functie in Chili.”

Mentale switch

“Om mij helemaal voor te bereiden op mijn nieuwe job in Chili, volgde ik eerst vijf weken opleiding in een fabriek in Mexico. Daar ben ik heel dankbaar voor. Dit gaf me de gelegenheid om emotioneel de overgang te maken van België naar Latijns-Amerika. Daarnaast ook om de jobinhoudelijke switch te maken en hier een netwerk op te starten. Zowel in Mexico als in Chili was het makkelijk om contacten te leggen met de plaatselijke bevolking. Mexico heeft een heel warm volk dat veel belang hecht aan familie en zot doet op feestjes.”

“Chilenen lijken erg op Belgen. Net als Belgen in vergelijking met Nederlanders meer ingetogen en timide zijn, zijn Chilenen dit ook in vergelijking met Argentijnen. Als Chilenen iets niet willen, zullen ze dat niet rechtstreeks, maar via een omweg zeggen. Thuis lijk ik een  zacht persoon, maar in vergelijking met de Chileense bevolking ben ik soms nogal direct. Daar kunnen ze toch al eens van verschieten. Ook op het werk merk ik dat ze zachtaardig zijn. Onlangs vroeg ik mijn Chileense collega een cola light mee te brengen van de kantine. Hij begon te stamelen en antwoordde: “Maar dan moet ik helemaal naar het winkelcentrum.” Bleek dat hij colalet had verstaan, wat damesstring betekent. Grappig genoeg was hij nog bereid om het te gaan halen ook.”

Dubbele winter

“De seizoenswisseling voelt heel vreemd voor mij. Ik kwam dit jaar van de Belgische winter, heb een paar weken zon gehad om dan weer de Chileense winter mee te maken. Ik wil hier liever geen vakantie nemen tijdens de winterperiode. Dus ik hoop dat als ik binnen een jaar of twee weer naar België vertrek, ik een dubbel zo lange zomer zal hebben.”

Hoewel Neelkes voorkeur oorspronkelijk bij Latijns-Amerika lag, begint intussen toch de nieuwsgierigheid naar Afrika te groeien. Maar dat is iets om over een kleine twee jaar te bekijken. Op dit moment is ze gelukkig met haar Latijns-Amerikaans uitdaging in Chili.