Raf Toté

Oostenrijks bier met Belgische ziel

afbeelding van Brent Meersman
Brent Meersman

Als marketeer bij Microsoft leidde Raf Toté een hectisch leven. De veeleisende internationale job bracht hem overal ter wereld. Toen hij in Wenen aanbelandde, werd hij hals over kop verliefd op zijn toekomstige vrouw, de stad en het land. Uit nostalgie en als ontspanning begon hij in zijn vrije tijd Belgisch bier te brouwen. Wat begon in de keuken, groeide uit tot een heuse onderneming. Der Belgier was geboren.

We ontmoetten Raf Toté op de Vlaamse Afvaardiging in Wenen. Hij was er uitgenodigd door David Maenaut, Algemeen Afgevaardigde van de Vlaamse Regering. Met een selectie van zijn bieren was hij er te gast ter gelegenheid van de Vlaamse Feestdag. We klonken, proefden en knikten. Ja, het smaakte en het vroeg om een babbel. Want bier, dat maakt de tongen los.

De liefde voor Oostenrijk

“Toen ik aan het werk was bij Microsoft, ging het leven als een trein. Ik vloog van her naar der en besefte zelden ten volle waar ik was. Ik verhuisde, samen met mijn toekomstige vrouw naar Wenen, maar kreeg niet de kans er te aarden. Dan besloot ik een time-out te nemen en nam ik voor het eerst de tijd om de stad en de cultuur te ontdekken. Ik leerde algauw dat Wenen een wereldstad is met een ongelooklijk grote levenskwaliteit. Hoewel Wenen een smeltkroes is van volkeren en culturen, houden de Oostenrijkers vooral halsstarrig vast aan tradities en zijn ze erg conservatief. Als er een lokaal feest is, dan is iedereen gekleed in Dirndl en Lederhose. Hoewel we als Vlaming veel Duits verstaan duurt het toch even om de taal zo goed te beheersen dat je de fijngevoeligheden snapt die nodig zijn om vrienden te maken. Gelukkig vinden de Oostenrijkers dat Belgisch accent schattig, dat helpt. Daarnaast heb ik steeds mijn best gedaan om me zoveel mogelijk open te stellen voor hun taal en cultuur. Ondertussen ben ik goed geïntegreerd en spreek ik vlot Duits. Ik ben verliefd geworden op het land en wil niet meer weg. Mijn leven en gezin liggen hier nu.”

De liefde voor Belgisch bier

“België is het walhalla voor bierdrinkers, dat beseffen we soms te weinig. In tegenstelling tot in Oostenrijk is bier in België echt een basisproduct. In elke Belgische supermarkt heb je een ruim aanbod van relatief goedkope speciaalbieren. Dat is hier in Oostenrijk ondenkbaar. Oostenrijkers drinken vooral Lagerbier (Märzen en pils), het liefst in 0,5L glazen en vinden ander bier snel te speciaal of te sterk. Je kan hier weliswaar heel lekker bier vinden, maar ik miste algauw de typische Belgische smaak. Bieren die zogezegd op “Belgische” wijze waren gebrouwen, smaakten meestal in de verste verte niet naar the real thing. Dat frustreerde me. Ik begon zelf te experimenteren met brouwen. Ik kocht een goedkope brouwkit en ging aan de slag in onze keuken en ging ook naar een Stammtisch voor hobbybrouwers waar ik veel gelijkgezinden leerde kennen. Daarnaast volgde ik een cursus biersommelier om de Oostenrijkse bieren echt te leren kennen en appreciëren. Het idee om van start te gaan als brouwer begon te spelen. Ik wou iets anders doen dan alle dagen presentaties maken en me zorgen maken om conference calls. Ik wou iets met mijn handen doen en iets tastbaars maken. En bier is een prachtig product. Het bestaat al eeuwen en brengt mensen samen. Het maakt de tongen los en kalmeert de gemoederen. Ik ben een bierliefhebber pur sang.”

De liefde voor brouwen

“Bij Microsoft leerde ik dat er naast een bankrekening ook een gelukrekening is. Na een sabbatperiode van een maand besloot ik om mijn drukke en hectische job op te zeggen en vol voor het brouwen te gaan. Ik maakte er mijn missie van om een echt Belgisch bier te brouwen in Oostenrijk. Ik volgde een startersprogramma en in december 2016 ben ik met de onderneming gestart. Aangezien ik nooit een opleiding of stage heb gevolgd, leerde ik al doende brouwen. Dat heeft me af en toe een brouwsel gekost, maar dat zag ik als te betalen leergeld. In juni 2017 bracht ik mijn eerste bier op de markt. We zijn nu een jaar verder en alles loopt gesmeerd. Al heb ik misschien ook een beetje geluk gehad. Ik leerde de juiste mensen op het juiste moment kennen, waardoor ik met mijn bier ook de topgastronomie binnendrong. Restaurant Steirereck, het beste restaurant in Wenen, serveert mijn bier en ik brouwde voor hen zelfs een eigen creatie. Daar ben ik uiteraard ongelofelijk trots op. Desondanks wil ik niets overhaasten en blijf ik met mijn voeten op de grond. In theorie zou ik sneller kunnen groeien, maar dan ben ik niet meer gelukkig. Daar heeft niemand nog iets aan. Ik doe het aan een tempo waarbij ik tijd heb voor familie en om leuke dingen te doen.”

Meer informatie over Der Belgier: http://www.derbelgier.at/

foto: Johannes Tichy