Overslaan en naar de inhoud gaan
x
Wim en Hilde

Wim en Hilde in Kaapverdië

Waarom Kaapverdië?

In de eerste plaats voor de ideale temperaturen: het is hier nooit té warm, nooit koud. Het leven is rustig, de mensen zijn altijd vriendelijk en de natuur ongerept. Politiek gezien heerst er een kalm klimaat. Tijdens ons eerste bezoek aan dit land waren we op het eiland Sal. Maar daar was het ons te druk. Na een tussenvlucht naar São Vicenté en een ferrytocht naar Santo Antão, verloren we ons hart in het authentieke vissersdorpje Ponta do Sol. De vriendelijkheid van de bevolking raakte ons en diezelfde behulpzaamheid vonden we in Europa niet meer terug. Tijdens een volgende vakantieperiode ontdekten we een klein hotelletje, waar we sinds 22 mei 2011 wonen.

Jullie openden een B&B?

Inderdaad, we werkten twee jaar in het bestaande hotelletje, daarna kochten we een stukje grond bij en vernieuwden we alles. Nu hebben we tien kamers met een buitenzwembad, bar, ontspanningsruimte en massagekamer. De verhuis naar Kaapverdië was niet makkelijk. Importeren lukt, met goede relaties en met zowel positieve als negatieve ervaringen. Er komt enorm veel papierwerk bij kijken en er zijn lange wachttijden. Maar waar een wil is, is een weg.

Wat is jullie succesformule?

Eén woord: vriendelijkheid. We staan steeds klaar voor onze gasten, met raad en daad. We ontvangen onze gasten met een welkomstdrankje en geven hen de nodige uitleg over wandelingen en uitstappen. Daarnaast hebben we vriendelijke en meertalige chauffeurs die onze gasten afhalen en samen met ons een planning opmaken naar de wens van de gasten. Santo Antão is trouwens één van de groenste en mooiste eilanden van Kaapverdië. Een parel voor wie graag wandelt, kanoot en geniet van de natuur.

Hebben jullie soms speciale gasten?

Jaarlijks krijgen wij bezoek van studenten van de Thomas More hogeschool; verpleegkundigen en leerkrachten in spe. We startten ook een project ter ondersteuning van plaatselijke scholen, in de vorm van nieuw materiaal en sanitaire installaties. In de ontwikkelingshulp meedraaien was al lang een droom, zo dragen we ons steentje bij. Deze zomer komen enkele vrijwilligers van Vrijwilligersreizen, zij zullen een schooltje in de buurt opknappen en schilderen. 

Wat valt op aan de plaatselijke cultuur?

Zondag is familiedag. Samen naar de Kerk gaan, gezamenlijk vis grillen op de rotsen en het klein beetje strand dat we hier hebben, dat hoort erbij. De buren ruilen zelfgekweekte groenten en fruit, koffie, confituur, noem maar op. Ze zijn met heel weinig tevreden en gelukkig met wat ze hebben. Op elk eiland gebeurt de communicatie in een eigen dialect van het Creools. We vinden het dan ook leuk om bij gelegenheid eens af te spreken met lokale mensen hier en andere immigranten in de omgeving.