Overslaan en naar de inhoud gaan
x

Om alle tijdschriften te kunnen bekijken moet je geregistreerd zijn op onze website.

Inloggen   Registreer je nu

Should I stay or should I go?

Het beeld van een succesvolle nieuwe start in den vreemde overheerst op verhalen van een enkeltje vaderland na een mislukte emigratie. Emigraties die niet goed gaan, je leest er weinig over, niet omdat het niet gebeurt, maar omdat mensen liever dromen over emigraties die goed gegaan zijn. Ze zijn er nochtans, de verhalen van buitenlandse ervaringen, die ondanks een groot doorzettingsvermogen tot mislukken gedoemd zijn. En niet altijd omdat het genomen risico te groot is, soms ook gewoon door pech. In elke editie van dit magazine brengen wij vanaf heden een verhaal dat de hoofdrolspelers liever niet verteld hadden.

Dries Van der Haegen koos voor het avontuur, verhuisde naar Denemarken en werkte er in de kerstboomindustrie. Hij waagde de sprong, een tweestapssprong was het, eerst alleen, dan met zijn gezin. Nu het stof is gaan liggen, vertelt hij zijn verhaal. Want het pakte helaas anders uit dan verwacht. Zo spatte niet alleen de droom, maar zelfs zijn gezin uit elkaar. In sprookjesland Denemarken raakte hij als gevolg van een ongeval uiteindelijk alles kwijt: gezondheid, job en partner. Zijn kinderen ziet hij beperkt. Het wrede paradijs noemt hij het. Als totale mislukking zal hij het echter niet omschrijven. “Ook al is het misschien slechts een pleister op de wonde, je leert er vast wel wat van. En ja, de natuur, het mooie licht, de adembenemende uitzichten, het heldere water,… het is allemaal van de partij, ook op mindere dagen.”

Soms vragen ze zich af, wie er nu eigenlijk gelukkiger is, vrienden in Vlaanderen met hun veilige leven, of emigranten met hun twijfels? Maar met die wat als-vragen raak je veeleer niet veel verder dan dieper in je eigen put. De voldoening van het geprobeerd te hebben, die drijft boven. Emigreren betekent een grote stap in het diepe, een stap in een totaal onbekende toekomst en het opgeven van alle zogenaamde zekerheden die je altijd had. Dries omschreef het als volgt: Ik heb ontzettend veel geleerd van mijn emigratie. Niet alleen over mezelf, een andere taal en cultuur, maar vooral veel inzichten. Levenslessen.

Was het risico dat hij nam, samen met zijn gezin, te groot? Zelfs al bereidde hij zich degelijk voor? Of was het gewoon het noodlot? Weinigen doen het op een blauwe maandag. Je bereid je voor om klippen te overwinnen en een bad van verschillen te ondergaan. Het gevaar blijft echter dat je het avontuur opzoekt, maar een illusie armer terug komt. Of je blijft omdat dit psychosociaal de enige optie is. Zoals bij Dries, om zijn kinderen te zien opgroeien. Should I stay or should I go? Voor de omgekeerde beweging is het Dries nog te vroeg. De realiteit boorde er behoorlijk hard in. Op onvrijwillig terugkeren rust nog een taboe. (R)Emigreren: bepaalt één letter het verschil tussen stoer en mislukt?