Duurzaam leven in Portugal

Steeds meer mensen dromen van een leven met minder haast, meer natuur en tijd die echt van henzelf is. Voor Natacha (36) en Jannick (39) bleef het niet bij dromen. Ze verkochten hun huis, kochten een oude camper en vertrokken bijna vier jaar geleden naar Portugal om te ontdekken wat het betekent om écht duurzaam en vrij te leven. “In België werkten we hard, maar alles voelde opgejaagd,” vertelt Natacha. “We verdienden geld om groenten te kopen die iemand anders teelde. Hier gebeurt alles van zaadje tot bord.”

Geen dromers, maar doeners

Hun beslissing kwam niet van de ene dag op de andere. “We zaten vast in de ratrace: werken, in het weekend ons huis renoveren, en af en toe proberen te herstellen in de natuur,” zegt Natacha. De echte ommekeer kwam toen ze besefte: als we blijven plannen, vertrekken we nooit. Vijf jaar lang werkten ze toe naar hun droom: het huis afwerken en verkopen, een camper kopen en opknappen en de plannen concreet maken. En zo vertrokken ze naar het zuiden en vestigden zich in de buurt van Alcobaça, op een halfuurtje rijden van het surfersparadijs Nazaré.

Een huis dat groeit met je

De boerderij die ze kochten was nauwelijks meer dan een ruïne, met ingestorte muren en een dak vol gaten. Nu bouwen ze die stukje bij beetje weer op. Jannick klust, en samen bewerken ze de 15.000 m² terrein, waar ze zaaien en planten, wieden, hakken, oogsten, bomen planten, snoeien en maaien. “Ons bed staat nog in de woonkamer,” lacht ze. “Maar dat maakt niets uit. Het land gaat voor het huis.”

Hun dagen volgen het ritme van de seizoenen. Naast het werk op de boerderij hebben ze ook allebei een job: Natacha werkt in de ochtenden voor een uitgeverij en Jannick werkt twee dagen per week als tuinman en arborist voor klanten. Het leven is intens, zes tot zeven dagen per week, van zeven uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds, maar voelt als luxe. “Zelf kunnen beslissen wat belangrijk is, geeft vrijheid. Alles wat we doen is onze keuze.”

Taal en gemeenschap

Naast het werk op de boerderij gingen ze vol in de lokale gemeenschap staan. In het begin keken ze met Vlaamse argwaan naar hun Portugese buren. “Spontaan hulp aanbieden, dat kenden we niet in België,” lacht Natacha. Via een app leerde ze Portugees, maar de echte sprong kwam door contact met de gemeente en de buren. Binnen negen maanden had Natacha alle bureaucratie geregeld. De dorpsgemeenschap omarmde hen. Burendiensten, lunches en gesprekken in het dorpscafé maakten dat ze zich snel thuis voelden. Binnen een jaar sprak ook Jannick vlot Portugees en voelden ze zich volledig onderdeel van het dorp.

Zelfvoorzienend, maar realistisch

Ze noemen zichzelf zo zelfvoorzienend mogelijk. Volledig onafhankelijk zijn ze dus niet. Ze blijven afhankelijk van sommige dingen van buitenaf: drinkwater halen, schoenen kopen, soms een tandartsbezoek. Zonnepanelen leveren energie voor de camper en de boerderij, terwijl netstroom de zware machines van stroom voorziet. “Ons systeem upgraden zodat we volledig off-grid kunnen zijn, is ons doel. Maar zo goed mogelijk zelfvoorzienend leven, dát is waar we voor gaan,” zeggen ze. Hun motivatie is duidelijk ecologisch: voeding, gezondheid en duurzaamheid staan centraal. Ook het klimaat speelde mee; de regio heeft gematigde zomers en voldoende regen. “In het centrum van Portugal is het in de zomer vaak rond 40 graden, hier blijft het gemiddeld rond 28 graden en dat is perfect voor groenten en fruit.”

Vrijheid als luxe

Voor Natacha betekent rijkdom vooral tijd, vrijheid en verbondenheid met de natuur. “Ik ben hier elke dag gelukkig. Het zien groeien van onze bomen, het oogsten van fruit en groenten, dat is pure luxe.” Regen en modder vormen soms een uitdaging, maar ze helpen ook het ritme van de seizoenen voelbaar te maken. De toekomst ligt vol plannen: nog grotere moestuinen, schapenweiden, olijfolie maken en het huis verder renoveren. “We hebben ideeën voor de komende twintig jaar. Sommige projecten beginnen nu, andere pas over tien jaar. Dat geeft rust. Het leven hier is eenvoudig, maar rijk aan betekenis: eten, drinken, een dak boven ons hoofd, werken met onze handen en zien dat alles groeit wat we zelf hebben gecreëerd.”

Voor wie nog dieper wil duiken in het verhaal van Natacha en Jannick, hun dagelijkse leven op de boerderij, de uitdagingen van off-grid leven en hun filosofie over duurzaamheid en zelfvoorziening, is het boek ‘Ons Pad’ van Natacha een aanrader. Daarin vertelt ze uitgebreid over hun keuzes, ervaringen en lessen, en geeft ze een intiem kijkje achter de schermen van hun Portugese avontuur.